วันพุธ ที่ ๙ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๕๑
น้ำฝนอายุ ๑ ขวบ ๑๐ เดือน ๙ วัน
บันทึกเมื่อเวลา ๑๓.๒๔ น.
หัวข้อวันนี้ ได้รับแรงบันดาลใจมาจากคอมเมนต์ของป้าจิและป้าปูค่ะ
ฮี่ๆ บ่งบอกถึงลักษณะความชัดเจนของลูกสาวในช่วงนี้เป็นอย่างดี
เริ่มจาก วันไหนหนูตื่นเช้า รางวัลคือการไปเที่ยวสวนสาธารณฯ
ในเมืองจะมีที่ศาลเจ้าปู่-เจ้าย่า แถวตลาดหนองบัว
ที่หนองสิม ทางไปโรงเรียนดอนบอสโก
แล้วก็หนองประจักษณ์ ที่ไปบ่อยๆ คงเป็นที่หนองประจักษณ์
เพราะนอกจากมีของหม่ำเพียบแล้ว ที่เดินก็กว้างขวางดี แบ่งแยกชัดเจนระหว่างทางเดิน
กับทางที่ใข้ปั้นจักรยาน
หนูนั้นชอบดูปลาเป็นที่สุด ที่อื่นๆไม่มีที่กั้นอย่างในรูป ที่นี่จึงเหมาะที่สุดนั่นเอง ไกลหน่อยแต่หนูปลอดภัย อิ่มท้อง
วะฮ่าฮ่า
หนูเป็นเด็กแข็งแรง ไม่มีร้องให้อุ้มซักแอะ (เฉพาะเวลาออกนอกสถานที่อ่ะนะคะ)
เดินไกล วิ่งไกลแค่ไหน ก็เป็นความสนุก ของกินก็จะถือเอง แม่จะถือให้ก็ไม่ยอมท่าเดียว
ออดอ้อน อเซาะ ส่งยิ้มหวานมาให้
ลูกสาวจริงๆ
นี่ก็ไม่เป็นอันทำการทำงาน ชอบมาส่องๆ ส่งสายตาปิ๊งๆๆ
ยิ้มหวานๆ โปรยเสน่ห์ให้แม่ตลอด แค่ไหนก็ทั้งรัก ทั้งหลงจะแย่แล้วนะคะ
เวลานอนก็น่าร้ากกกกกกกกก ดูสิ้นฤทธิ์ดี เพราะหากลืมตาอยู่ จะไม่มีนิ่งเลย
ชอบรูปขวาล่าง พี่บิวถ่ายให้ แบบว่าแม่แกล้งนอน
อยากให้แม่ตื่น ต้องจุ๊บเท่านั้น
ลิง ชัดๆ
ฮ่าๆ
ขี้อ้อนได้แม่นี่นา
นัวเนียกันอย่างนี้ทุกวัน มีความสุข
อ้อนกันไป อ้อนกันมา แม่ชอบนอนตักลูก ให้ลูกสระผมให้ เหยียบหลังให้ นวดๆให้
แล้วก็สลับกัน แม่นวดให้ลูกด้วย
เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา พี่บิวไปปั๊มพาสปอร์ตที่ฝั่งลาว
เราก็หนีเที่ยวกันทันที ฮ่าๆ
ไปโรบินสัน เค้าจัดซุ้มของเล่นใหม่ แม่ไปเล็งๆเลโก้ให้ลูก เพราะมีความชอบส่วนตัว
แต่หย่อนหนูลงตรงนั้น มีแต่เด็กปู้ชาย
ทำมายยยยยยยยยยยยยย เป็นงี้อ่ะคะ
พี่ชายเสื้อสีแดงก็ชื่อน้ำฝนล่ะค่ะ อยู่ร้านรุ้งทอง ขายกับข้าวราดแกง ตรงสี่แยกเฉลิมพระเกียรติ
ที่ว่าจะซื้อ พอให้หนูลองเล่นดู กลายเป็นเล่นของตัวเองแปบๆ แล้วก็ไปพังของคนอื่น
ฮี่ๆ อีกซักหน่อยเน๊อะ ที่อยากได้ของก็ยังไม่มีน่ะ มีแต่หุ่นยนตร์ ต่อยากเกินฮ่ะ

ย้ายมาซุ้มของเล่นไม้ Voila ซื้อชิ้นแรกลด ๒๐% ชิ้นต่อไป ๓๐%
ป๊าดดดดดดด
ฮี่ๆ แต่ที่อยากได้ไม่มีอีกละ แม่เคยมาสอยบล็อคหยอด ร้อยเชือก แล้วก็ที่เป็นกลมๆมีรูปแล้วเสียบที่ไม้อ่ะ
มารอบนี้ สนใจไปทุกอย่าง โดยเพาะกระดาน magnet นี่อ่ะ ๙๙๙ บาทค่ะ
แม่เหล็กก็ต้องซื้อแยก ป๊าดดดดด หาซื้อในห้องเปิดท้ายดีกว่า ฮ่าๆ
แล้วหนูไปเจอรถขาไถอ่ะ คงคิดว่าของตัวเอง ไปลากลงมาขี่ใหญ่เลย แล้วพื้นมันลื่นค่ะ หัวน็อคพื้นจิ๊ดนึงค่ะ
ที่ว่าจิ๊ดคือ มือแม่รองตรงท้ายน่ะ ส่วนหัวเลยโป๊กไปหน่อย ร้องพอกล้อมแกล้ม
พอเอารถไปเก็บนี่สิ กรี๊ดดดดดดดดด ลั่นเลย
ต้องหลอกล่อไปดูของเล่นอย่างอื่น หนักกว่าเดิมค่ะ เพราะตาหนูหันไปเห็นของเล่นร้อยเชือกที่เคยซื้อไป
เอาละ คงคิดว่าเป็นของตัวเอง ก็อันนี้ๆ ร้อยเชือกๆ อยู่นั่น
ก็ได้ย้ายไปที่อื่น ใช้วิธีการหลอกล่อให้ไปร้อยเชือกตัวอื่นแทน
มุมขวาล่าง คือมารน้อยออกจากร่าง กุลสตรีเข้าสิงแทน ก็มานั่งพับเพียบร้อยเชือกโดยปกติ
จริงๆแล้วต้องเตรียมตัวมากกว่านี้ เวลาออกไปข้างนอก
เพราะลำพังแค่พูดหลอกล่อ ช่วยไม่ได้มาก
ต้องมีสิ่งของที่หลอกล่อแล้วนิ่งเลย ซึ่งลืมเอาไป ได้แก่ นมอัดเม็ด และหนังสือที่หนูชอบ
แต่โดยรวมก็หลอกล่อได้ผลอยู่ มีกรี๊ดสองที โยเยหนึ่งหน

ชุดนี้ที่ร้อยเชือกอยู่ (นั่งพับเพียบซะด้วย) ๓+ แต่ที่เคยซื้อไปน่ะ ๕+
เซตนี้เป็นรูปเสื้อผ้า กางเกง กระโปรง ดูหนูเฉยๆ เล่นเพราะของใหม่มากกว่า
ก็ทำได้หมดแล้วววววว รู้น๊าว่าจะเบื่ออ่ะ
ไปส่องๆดูที่แม่จิบซื้อให้พี่เจ็ตตี้ ก็เล็งเห็นแล้วว่าคงเร็วไป เดี๋ยวจะพัง ไม่กล้าสอยมาตอนนี้
เรียนจากโปสเตอร์นูนไปก่อนเน๊อะ
อ่อ ตอนกำลังถ่ายรูปนี้อยู่ ก็มีพนักงานมาบอกว่าโซนนี้ห้ามถ่ายรูปค่ะ
ก็ได้มาแค่นี้ กระซิกๆ ทั้งๆที่เล่นอยู่นี่ตั้งกะหกโมงกว่าๆ จนเกือบจะสองทุ่มเลยน๊า
วิ่งไล่จับกันไป-มา พูดหลอกล่อจนคอแห้งด้วยล่ะ
พิมพ์ไข้ต้ม อันนี้ชอบส่วนตัว
ทั้งๆที่ลูกก็หม่ำเก่งอยู่แล้ว ไม่ต้องมีอะไรมาหลอกล่อ
แต่แบบชอบทำอ่ะ ฮี่ๆ ยิ่งกับข้าวของน้องอ๊อตโต้ที่พี่รินทำให้นะ โอยยยยยยย
ชอบๆ
ยิ่งทำเป็นการ์ตูนน่ารักๆ ยิ่งทำให้หนูเจริญอาหารใหญ่เลย
ที่ไม่ค่อยได้ถ่ายรูปกับข้าวเท่าไหร่ ทั้งๆที่ทำให้ลูกหม่ำบ่อย เพราะปอบลงค่ะ
เอามาวางปุ๊บลูกจกทันที ฮ่าๆ อย่างในรูปค่ะ กำลังแกะๆอยู่ ก็มาช่วย พี่กระต่ายหูแหว่งเลย
โตอีกหน่อยคงได้ทำแบบพี่โฟกัสเน๊อะ ช่วยคุณแม่ทำกับข้าว
กิกิ ดีจริงๆ ลูกสาวเนี่ยยยยยยยยย
อันนี้น้ำฝนเค้าขอโชว์ค่ะ อยู่ดีๆบอกให้ถ่ายยูปปปปปปปป
แม่ก็วิ่งหน้าตั้ง รอก่อนลูก แชะ แชะ แชะ
ยิมนาสติกลีลาของเด็กหญิงปวริศา
สืบเนื่องจากรูปเดือนก่อน ที่พี่จิบอกว่า ลิง ชัดๆ วันนี้มาขยายความค่ะ
ถ่ายวันนี้สดๆร้อนๆค่ะพี่จิ
กิจกรรมห้อยโหนประจำหวานของเค้าล่ะค่ะ
ต่อจากที่เหนูขอให้ถ่ายรูป แม่ก็ขอให้โชว์ห้อยโหนด้วย
ปวริศา จัดไป อย่าให้เสียยย